Jesteś w dziale:

Historia szkoły

   Historia szkoły jest dość rozległa, gdyż obejmuje swoim zasięgiem lata od 1600 do nadal. Przetrwała trudne czasy, wiele przemian społecznych i gospodarczych. Obecnie placówka mieści się w Walcach przy ulicy Lipowej nr 2.

 Początki i funkcjonowanie szkolnictwa w Walcach.

      Historię szkoły w Walcach datuje się od 1600 r. W kościelnych dokumentach jest zapis o pierwszym nauczycielu – Adamie Larischu. W tym samym czasie zbudowano budynek szkolny – obecna stara szkoła, a wiec liczy ona ponad 400 lat. Początkowo szkoła była drewniana,

a potem ulepiona z kamieni polnych, łączonych gliną. W roku 1794 szkoła była państwowa. Wprowadzono obowiązek szkolny, co niechętnie przyjęli magnaci. Inwentarzem szkoły w 1808r. była jedna tablica, dwa stoły, trzy ławki,

10 katechizmów i ABC ( elementarzy). W 1816r. do szkoły w Walcach uczęszczało 145 dzieci, z czego 93 było z Walec, a reszta z innych miejscowości. Do roku 1850 nauka odbywała się w języku polskim, a od tego dopiero wprowadzono do nauki język niemiecki. W tej szkole nauczyciel kształcił zdolnych uczniów na pomocników do nauczania.

 Szkolnictwo w Walcach do 1939r.

          Jak wszędzie, szkoła podlegająca dotychczas kościelnemu nadzorowi, staje się szkoła państwową, podległą okręgowemu inspektorowi szkolnemu – 11.03.1872r.

W 1890r. szkoła w Walcach była 4- klasowa. Chodziły do niej także dzieci

z Zabierzowa. Nową szkołę parterową, z cegły klinkierni wybudowano w latach 1901/1902. Nazwano ją „Nowa szkoła”.

W 1910r. zostało nadbudowane dalsze piętro. Nauczyciel za swoją pracę otrzymywał zapłatę od chłopów w naturze, w produktach rolnych.

Był równocześnie organistą. Szkoła w Walcach posiadała 5 klas, w 1919r.
– 6 klas, a od 1935r. staje się 7 – klasową szkołą.

W 1931r. donoszono w kronice szkolnej, że szkoła podstawowa należy do okręgu głogóweckiego, podlegając nadzorowi inspektora szkolnego Bakala.

Każdorazowy przewodniczący szkoły był jednocześnie organistą.

O obu budynkach szkolnych, o „starej i nowej” szkole  wspomniano wcześniej. Walce posiada 7 – klasową szkołę podstawową z niezłym gronem pedagogicznym. Szkoła ta stanowiła dobrą, solidną podstawę dla szkół kształcących wyżej, takich jak Gimnazjum, Liceum w Koźlu lub Uzupełniająca Szkoła Licealna w Głogówku, itp.

Do ówczesnego grona pedagogicznego należeli: dyrektor Alex , jego poprzednikiem był pan Grzonka oraz  przewodniczący Cygan, nauczyciele Pohl, Seidel. Malek, Klonau oraz nauczycielki Sauer i Scheib.

W okresie Bożego Narodzenia szkoła z zapałem wystawiała przedstawienia teatralne. Odbywały się one w starej Sali Wilińskiego. Szkolne :wieczory rodziców” zawsze cieszyły się dużą popularnością. Były to przedstawienia, w których poszczególne klasy prezentowały grę teatralną, śpiew i zabawę.

Szczególnie aktywnie udzielali się panna Sauer oraz panna Seidel, wspierani muzyczną oprawą Bernarda Grunda.W czasie II wojny światowej budynki szkolne zostały zniszczone. Nauczanie zostało przerwane. Nie zachowały się żadne dokumenty z tego okresu. Większość uległa zniszczeniu.

 Funkcjonowanie szkoły w latach 1946 – 1990.

 Szkolnictwo w Walcach po II wojnie światowej.

                  Początkiem roku 1946 kierownikiem szkoły był Henryk Szeroki, lecz wkrótce został przeniesiony do innej miejscowości. 1 XI 1946r. piątym z rzędu kierownikiem placówki został Bolesław  Jankowski. Od 1 IX 1946r. pracowała Elżbieta Kara, a 15 I 1947 r. pracę rozpoczęła Elżbieta Jankowska.Budynki szkolne były w opłakanym stanie – brakowało drzwi, okien, bram. Nauczyciele zaczęli organizować życie szkoły. Uczyło się w niej 346 uczniów w 7 klasach. Pierwszą ważną organizacją działającą w szkole było PCK. Koło to otrzymywało dary amerykańskie w postaci żywności, co umożliwiało przeprowadzenie akcji dożywiania dzieci (szklanka mleka z kakao ).Tak więc w roku szkolnym 1946/1947 było w szkole tylko trzech nauczycieli. Liczba dzieci szybko rosła. W styczniu 1947r. było 377 uczniów. Klasy liczyły po 53, a nawet 74 dzieci. W następnym roku 1947/1948 przyszły do pracy 3 siły nauczycielskie: pani Langer, Czyrek i Kozłowska. W szkole było 401 uczniów w 8 klasach w tym Va i Vb. Bolesław Jankowski był uzdolnionym artystycznie pedagogiem. Przygotowywał z uczniami sztuki teatralne. Pierwszą była „Gdy brak błogosławieństwa matki”. Wystawiono ją w Dniu Kobiet w 1948r. Dochód z imprezy przeznaczono na zakup pomocy naukowych.

18 V 1947r. poświęcono sztandar szkolnego koła PCK. 8 czerwca uczniowie uczestniczyli w wycieczce na Górę Świętej Anny. Trzy furmanki odwiozły dzieci, aż pod Odrę. Stąd tratwą przedostały się na drugi brzeg, dalej piechotą szły pod górę. 14 XII 1947 r. w jednej z klas starej szkoły urządzono wystawę gwiazdkową, zaś 21 XII odbyła się Gwiazdka. Dzieci wygłosiły legendy, wiersze, śpiewały kolędy oraz odegrały inscenizację „Przy żłóbku”. Między uczniów rozdzielono 165 paczek pierników, 100 zeszytów, pastę, szczoteczki do zębów oraz bieliznę. Z tej uroczystości ukazała się notatka w gazecie. Szkoła w styczniu otrzymała pięć paczek z Ameryki z zabawkami i przyborami szkolnymi, a później jeszcze dwa duże pakunki (Aneks). 30 V przygotowano „Dzień Matki” w Sali u p.Głąbika. Występował chór, dzieci wygłaszały przemowy „Historia Święta Matki”, „Uśmiechnij się Matko”. Była kawa i kołacz. Szkolne PCK zebrało i wypłaciło kwotę 5640zł. Na budowę sanatorium w Rabce.

        W roku szkolnym 1948/1949 uczyło się 468 uczniów w 8 klasach – w tym Ia i Ib.
19 września gmina Walce obchodziła dożynki. Brały w nich udział dzieci szkolne. Z okazji „Tygodnia Miłosierdzia” uczniowie pomagali przy zbiórce darów dla ubogich. 21 XII zorganizowano Gwiazdkę. Wystawiono sztukę „W wieczór wigilijny” oraz inscenizację pastorałki ”Patrząc pasterze”. Szkoła nawiązała korespondencję międzyszkolną z kołami PCK w Świerklanach Dolnych i Szopienicach. Odnowiono stary, śląski zwyczaj chodzenia z „Goikiem” i „Marzanną”.

          W 1949/1950 do szkoły uczęszczało 344 uczniów w 7 klasach.
W październiku odwiedził szkołę duński Czerwony Krzyż i przeprowadził szczepienie przeciwgruźlicze. W grudniu obchodzono starośląski zwyczaj „Z konikiem i niedźwiedziem” chodzono przez wieś i uzbierano dla szkoły 2000 zł. Dewizą szkoły było „Czystość, ład
i porządek”. Pani E. Jankowska zajmowała się pracami ręcznymi. Uczyła młodzież szycia, szydełkowania. Wykonanymi pracami obdarowywano sieroty. Uroczystości, które obowiązywały szkołę to: Święto 1 Maja, rocznica Rewolucji Październikowej oraz Wyzwolenie Warszawy.

         W roku szkolnym 1950/1951 do pracy przyjęto nowych nauczycieli: S.Kurek
 i J. Kozielskiego. W szkole uczyło się 336 uczniów w 8 klasach, w tym klasa VIa i VIb. Szkoła jak co roku organizowała wiele imprez.

W następnym roku było 322 uczniów w 9 klasach, w tym VI a i b , VII a i b. Na wystawę PCK w Kanadzie szkolne koło wysłało 2 eksponaty. Świadczy o tym zapis w kronice PCK z 1951r. Zorganizowano Gaik i wycieczkę do Kłodzka.

Rok później obchodzono  Tydzień Przeciwgruźliczy i Święto Pracy.

            W 1954 r. przybyli nowi nauczyciele: Tytus i Jan Płonka, Anna Zając, a rok później Maria Golly, Maria Król, Wanda Nadolska. Przeprowadzono konkurs czystości, obchodzono Gaik, czyn 1 – majowy oraz zorganizowano wycieczkę statkiem po Odrze do Opola.

W 1956r. przygotowano sztukę czteroaktową, pt. „Za siedmioma górami”.

Szkoła przyłączyła się również do akcji dobroczynnej na rzecz dzieci węgierskich. Zebrano 600zł. Obchodzono też Goik.

W 1958r. w szkole uczyło się tylko 168 uczniów w 7 klasach. Do pracy przyjęto S. Zarzyckiego, a 2 lata później M. Marszałek. W 1961r. na wystawę wojewódzką do Opola koło PCK wysłało 2 eksponaty, które zdobyły I miejsce. Przeprowadzono akcję charytatywną oraz wycieczkę. Do pracy przybyli: E. Rogowska, J. Zachłod i H. Waniczek, a w następnym 1962 r. A. Jakubczyk, J. Kacan, S. Maszczyk. W szkole było 291 uczniów, w 9 klasach, w tym II a i b, VII a i b.

W 1963r. w szkole przeprowadzono konkurs czystości, I miejsce zajęła klasa II i VII. Zorganizowano choinkę dla dzieci z licznych i biednych rodzin.

W 1964r. do pracy przyjęto : I. Sędal, U. I A. Wciloch, A. Uczciwek,

Z. Skowrońską.

W 1965r. szkoła pod względem funkcjonowania zajęła II miejsce. Pracowało w niej trzech nowych nauczycieli: T. Zapart, K. Fuity. H. Zaręba, a rok później A. Piotrowska,
R. Sieńkowski.

W 1966r. opiekunką koła została Z. Langer, działał szkolny „Klub Wiewiórka”, przeprowadzono wiele imprez szkolnych i środowiskowych. Nowych nauczycieli pozyskano w 1967r. a były to: S. Adamowska, Cz. Kamińska, a rok później: A. Stanek, E Sobczyk, L. Piekielna i M. Nowak.

W 1968r. koło PCK liczyło 200 członków. Szkoła otrzymała dyplom za zajęcie
I miejsca w Konkursie czystości w skali powiatu.

Uczniowie brali udział przy uporządkowaniu obejścia nowego Ośrodka Zdrowia w Walcach.

W 1969r. do pracy przybyła: M. Malkowska, K. Nowakowska i D. Janiczek. Szkoła otrzymała dyplom uznania za popularyzację humanitarnych idei PCK od Zarządu Wojewódzkiego PCK.

 Powstanie i sukcesy Szkolnego Zespołu Pieśni i Tańca.

       Od roku 1950 rozpoczął pracę Zespół Taneczny, a także ZHP. Zespół oparł swą pracę na folklorze śląskim. Już 1951r. zajął I miejsce na eliminacjach rejonowych oraz II w eliminacjach wojewódzkich. Prowadziła go Elżbieta Jankowska, a potem do pracy włączyła się Jadwiga Kacan. Była to jej pasja. Zespół miał w swoim repertuarze różne tańce: „Karolinka”, „Trojak”, „Gąsior”, a także tańce rosyjskie „Krzyżaczek”, „Kozaczek”.

Istniał również chór, który prowadził nauczyciel muzyki Stanisław Kurek. Zespól 1951r. zajął III miejsce w eliminacjach wojewódzkich, ale to był dopiero początek kariery. W 1952r. w Prudniku zdobył I miejsce, w 1953r. I miejsce. W tym samym roku brał udział w Centralnym Pokazie Dziecięcym Zespołów Artystycznych w Warszawie, gdzie otrzymał specjalną nagrodę Ministra Oświaty, a także dwutygodniowy pobyt na koloni wypoczynkowej w Oleśnie.

W maju 1953r. odwiedziło zespól radio warszawskie i nagrało na taśmie pieśni ludowe, regionalne i pieśni swoich dzieci przez głośniki (Aneks).

Na uroczystości 22 lipca 1953r. do Warszawy wyjechał Zespół w składzie 80 dzieci. Młodzież brała udział i występowała z tańcami śląskimi.

W 1954r. Zespół został zaproszony do Warszawy na centralną choinkę noworoczną. Tancerze byli gośćmi Bolesława Bieruta (Aneks).

W tym samym roku Polska Kronika Filmowa nakręciła film z występami Zespołu tanecznego, a także zwyczaj chodzenia z Goikiem i topienia Marzanny. Kronika ta była wyświetlana w Walcach.

W 1963r. Zespół Pieśni i Tańca prowadzony przez E. Jankowską zdobył

I miejsce w przeglądzie zespołów artystycznych powiatu krapkowickiego,

a w maju tego roku I miejsce w eliminacjach wojewódzkich.

Pani J. Kacan wspomina:.”... pamiętam dobrze te eliminacje. Pracowałam już z Zespołem. Przygotowywałam chór, który śpiewał do wykonywanych tańców...”

Pani Kacan tradycje z tańcem pielęgnowała jeszcze długo, aż do roku 2002.

 Szkolnictwo w latach siedemdziesiątych.

      Szkolne koło PCK liczyło 300 członków. Jego opiekunką była p. Z. Langer. W roku szkolnym 1970/1971 zorganizowano wiele imprez: Mikołaja, zabawę choinkową, „Dni Lasu”, podczas których młodzież sadziła drzewka przy szosie do Grocholubia, powitanie wiosny. Przygotowano uroczyste apele i wieczornice, a dla klas młodszych urządzono wieczór baśni i legend oraz wyświetlono filmy i przeźrocza.

W październiku 1973 roku młodzież szkolna zbierała ziemniaki na polu MBM, za zarobione pieniądze – 800zł wysłano do Warszawy na konto Centrum Zdrowia Dziecka. Z okazji 30 rocznicy LWP goszczono w szkole weterana
II wojny światowej. Przeprowadzono też zbiórkę złomu.

W starej szkole uczniowie wspólnie  z Komitetem Rodzicielskim usunęli gruzy po wyburzonym budynku gospodarskim.

Zorganizowano rozgrywki sportowe oraz Konkurs na Najpiękniejszą Marzannę oraz Turniej Wiedzy Obywatelskiej.

Na początku roku szkolnego 1974/1975 wszystkie dzieci od klas I – VII zostały przebadane przez lekarza i dentystę.

28 XI zorganizowano Andrzejki z wróżbami, zabawą i przyjęciem.

W grudniu Mikołaja, a później apele okolicznościowe, przeprowadzono akcję „Porządek”, Dzień Kobiet, akademię z okazji 1 Maja, bieg z okazji Dnia Zwycięstwa, Dzień Matki oraz zbiórkę makulatury, o czym świadczy dowód wpłaty.

W 1974 – 79 rozbudowano „starą szkołę”, dobudowano kotłownię, jedną klasę oraz toalety w tej szkole. Zmieniono ogrzewanie na centralne i zlikwidowano piece kaflowe.

                                                   Działalność szkoły w latach osiemdziesiątych.

       W 1981r. w szkole oddano do użytku stołówkę.

W 1983r. w Szkole Podstawowej pracowało następujące Grono Pedagogiczne:

  1. Siodlaczek Krystyna

  2. Długozima Lucyna

  3. Kaltbach Elżbieta

  4. Nowak Zofia

  5. Janiczek Danuta

  6. Grzesik T.

  7. Machura Ewa

  8. Kacan Jadwiga

  9. Kiel Irena

10.Tomanek Bernadeta

11. Szwarcer I.

12. Krzyżanowski Marian

13. Strzoda Alicja

14. Nowak A.

15. Natkański R.

16.Słupczyński L.

17. Placek A.

18. Jankowska Elżbieta

        Funkcję dyrektora szkoły ostatni rok pełnił Leon Tomanek.

W 1984r. nowym dyrektorem została Jadwiga Kacan. W tym roku, roku Jubileuszu 40 lecia Ojczyzny Polski Ludowej utworzono w szkole Izbę wychowania patriotycznego. Zgromadzone w niej eksponaty, które pozwoliły uczniom lepiej poznać historię wsi, województwa, kraju.

Na wystawie zaprezentowano osiągnięcia szkoły w następujących działach:

1.       Sport

2.       Kultura

3.       ZHP

4.       Działalność społeczna

5.       Obchody 40 – lecia w szkole

 

Zgromadzono puchary, kronikę szkoły, dyplomy z olimpiad, konkursów, tańców, działalności ZHP, wyróżnień PCK, medale.

Uczniowie odbyli wiele wycieczek, m.in. do Warszawy, Krakowa, Gór Świętokrzyskich, Kłodzka, Oświęcimia.

Urządzane były rajdy rowerowe, obozy sportowe.

Z okazji Święta Odrodzenia 22 VII uczniowie występowali z programem artystycznym, na gminnych dożynkach.

Zorganizowano konkursy poezji, konkursy plastyczne oraz popisy kukiełkowe.

 

       Wielkie sukcesy osiągała szkoła w sporcie: piłce nożnej oraz kolarstwie. Jeden uczeń Krzysztof Opala został mistrzem Polski w kolarstwie juniorów.

W roku 1986 szkoła rozpoczęła pracę w Dziecięcej Akademii Politycznej. Jeden z członków – Beniamin Glombik, za aktywną pracę w DAP w nagrodę wyjechał na kolonie do NRD.

W Trybunie Opolskiej ukazał się artykuł (Aneks).

W szkole zorganizowano wycieczki do Warszawy, Krakowa, Wieliczki, Jeleniej Góry, Karpacza, oraz wyjazdy do kina i teatru.

ZHP zorganizowało ognisko harcerskie, Andrzejki, bal noworoczny.

W szkole obchodzono też Goik. Marzannę, Dzień Kobiet, Święto Matki, Dzień Dziecka. Z okazji Świąt klasa VII b przygotowała paczki dla dzieci z Domu Dziecka, o czym świadczy list (Aneks).

Dnia 29 maja 1987 roku szkoła gościła Tadeusza Brosa, który w telewizji prowadził Teleranem, świadczy o tym autograf (Aneks).

Działało też ognisko muzyczne. Dzieci miały możliwość uczenia się gry na pianinie i akordeonie. Zachowała się notatka jednej z uczennic Kariny Koehler, obecnie nauczycielki j. polskiego (Aneks).

     325 uczniów rozpoczęło nowy rok szkolny 1986/87, w tym 46 pierwszoklasistów, 34 uczniów klasy ósmej.

W szkole pracowało 20 pracowników pedagogicznych, 8 pracowników obsługi.

A oto Grono Pedagogiczne:

  1. E. Kaltbach

  2. D. Janiczek

  3. L. Długozima

  4. K. Siodlaczek

  5. Z. Nowak

  6. M. Morawiec

  7. D. Benisz

  8. M. Sułek

  9. A. Strzoda

10. A. Adamaszek

11. E. Machura

12. I. Kiel

13. I. Szwarcem

14. Z. Słupczyński

15. M. Krzyżanowski

16. Z. Placek

17. M. Majewski

      Dyrektorem szkoły była J. Kacan, kierownikiem świetlicy J. Gołowkin, pracownikiem biblioteki W. Gierot.

Pracę rozpoczęto w trudnych warunkach lokalowych.

     Barwnie i kolorowo prezentowali się uczniowie w pochodzie z okazji 1Maja

W 1988 r. w skład Rady Pedagogicznej wchodzili:

Dyrektor – J. Kacan

1. D. Benisz

2. Z. Placek

3. M. Krzyżanowski

4. A. Adamaszek

5. L. Długozima

6. Z. Nowak

7. E. Richter

8. M. Gach

9. K. Siedlaczek

10. A. Strzoda

11. J. Gołowkin

12. M. Majewski

13. I. Kiel

14. D. Janiczek

15. M. Friedla

16. M. Sułek

17. W. Gierat

     Szkoła współpracowała z Ośrodkiem Zdrowia oraz Rolniczą Spółdzielnią Produkcyjną. Bardzo dobrze rozwijała się współpraca z rodzicami.

Komitet Rodzicielski, którego przewodniczącym był Alojzy Nowak, co roku organizował zabawę w karnawale, a dochód z tej imprezy przeznaczał na potrzeby szkoły, kupował podręczniki, dopłaty do wycieczek.

Czynem społecznym rodzice wybetonowali podwórze szkoły i otoczenie. Wybudowali szambo i rozpoczęli budowę ubikacji w starym budynku szkoły.

Chętnie też towarzyszyli młodzieży w wycieczkach. Nauczyciele biblioteki organizowali konkursy czytelnicze, inscenizację oraz współzawodnictwo w dziedzinie czytelnictwa. Na cotygodniowych apelach przedstawiano osiągnięcia uczniów w różnych dziedzinach.

Działał zespół taneczny, który występował na różnych imprezach w gminie

i powiecie 9.

Był to okres trudny w kraju, a także w oświacie: pisze p.J. Kacan we wspomnieniach: „...brakowało funduszy na zakup sprzętu czy remonty,

co roku w okresie wakacji sprzątaczki malowały podłogi w klasach, ławki

i korytarze. Farby kupowano za pieniądze, które otrzymaliśmy ze sprzedaży złomu i makulatury. Akcję tę wraz z młodzieżą przeprowadzali nauczyciele...”

  

               O poziomie nauczania świadczyły listy gratulacyjne, które szkoła otrzymywała z Liceum Ogólnokształcącego w Koźlu i Liceum Ekonomicznego w Krapkowicach. Niestety nie zachowały się. Zagubiono je podczas remontu szkoły 10.

W 1989 roku do pracy w szkole dyrektor J. Kacan przyjęła nowych nauczycieli:

1. I. Bradel

2. B. Labisz

3. D. Wieczorek

4. M. Sułek

5. K. Pazur

6. W. Lankaufa

      Pani J. Kacan pełniła funkcję dyrektora szkoły do 28.02.1991r. Po niej od 01.03.1991r.do dnia dzisiejszego dyrektorem szkoły jest pani Gizela Kunert.

 

 

  Działalności dydaktyczna i wychowawcza szkoły.

      Szkoła realizuje określone w ustawie o systemie oświaty zadania z zakresu dydaktyki. Nadzór nad pracą szkoły sprawuje Kuratorium Oświaty w Opolu. Do czasu wprowadzenia reformy na przełomie 1999/2000r. nauczyciele prowadzili zajęcia w oparciu o program nauczania wskazany przez Ministerstwo Oświaty. Wyżej wymieniona reforma wprowadziła istotne zmiany w sposobie nauczania. Obecnie nauczyciele indywidualnie decydują o wyborze podręczników i programów nauczania, które zostały zatwierdzone przez MENiS.

Kształcenie w klasach I- III polega na stopniowym, delikatnym przejściu od przedszkola do szkoły. Nauczyciel dostosowuje czas zajęć do poziomu aktywności uczniów.

            Reforma oświaty wprowadziła również zmiany w systemie nauczania w klasach
IV – VI. W miejsce przedmiotów takich jak: plastyka, fizyka, chemia, biologia i geografia – wprowadzono ogólny przedmiot – przyroda.

Zajęcia praktyczno – techniczne zastąpił przedmiot – technika. Po zmianie nie ma już również przedmiotu – wiedza o społeczeństwie, jego elementy zostały wchłonięte do historii. W miejsce plastyki wprowadzono sztukę. Nauczyciele pracujący w szkole odpowiadają za zdrowie, bezpieczeństwo i życie dzieci, dbają o pomoce dydaktyczne i sprzęt sportowy, podnoszą swoje kwalifikacje, udzielają uczniom pomocy. Celem procesu dydaktycznego szkoły jest zapewnienie uczniom pomocy w wyrównywaniu braków w nauce oraz odrabianiu zadań domowych, przeprowadzenie gier i zabaw, które rozwijają pamięć i spostrzegawczość.

Kolejnym istotnym elementem dydaktyki jest ujawnianie i rozwijanie zdolności i zainteresowań uczniów. Program wychowawczy szkoły jest dostosowany do potrzeb i możliwości uczniów i środowiska, jest na bieżąco ewaluowany. Zawiera treści zawarte w podstawie programowej określonej przez Ministra Edukacji Narodowej. Szkoła powinna troszczyć się zarówno o rozwój emocjonalny i intelektualny dzieci, ale także o postawy społeczne. Działania koordynowane są wewnątrz szkoły jak i w środowisku domowym na zasadzie współpracy szkoły z rodzicami. Specjalnie powołanym organem jest Rada Rodziców, które reprezentuje wszystkich rodziców.

Kompetencje RR są zgodne ze Statutem szkoły, który określa jej prawa do:

występowanie do RP i dyrektora szkoły z wnioskami i opiniami dotyczącymi wszystkich spraw szkoły
brania udziału w perspektywicznym i bieżącym programowaniu szkoły
organizowania działalności mającej na celu podnoszenie kultury pedagogicznej w rodzinie, szkole i środowisku lokalnym
uczestniczenia w planowaniu wydatków szkoły i podejmowania działań na rzecz pozyskiwania dodatkowych środków finansowych dla szkoły
            Do podstawowych zadań szkoły należy przeciwdziałanie niedostosowaniu społecznemu, patologiom. W realizacji tych zagadnień pomaga pedagog szkolny wspólnie z wychowawcą. Szkoła, aby stworzyć podopiecznym odpowiednie warunki rozwoju oraz rozwiązywania ich problemów współpracuje z RP, Poradnią Psychologiczno – Pedagogiczną i logopedą.

 Liczba uczniów korzystających z pomocy PPP w latach 1991 – 2005:

 ·         1991/1995  -   3 uczniów

·         1995/2000  -  12 uczniów

·         2000/2005  -  19 uczniów

 Zajęcia dydaktyczne i wychowawcze są ofertą dodatkowych zajęć organizowanych przez szkołę dla uczniów. Zajęcia obejmują:

różnorodne koła zainteresowań
spotkania z ciekawymi ludźmi
zespoły wyrównawcze dla uczniów mających problemy w nauce
 

 Zajęcia dodatkowe organizowane przez szkołę:

1. Zajęcia sportowe dla dziewcząt i chłopców ........ .....6 h
2. Zajęcia w zespole wokalno – instrumentalnym ........2 h
3. Zajęcia w zespole tanecznym „Karolinka”................ 2 h
4. Gimnastyka korekcyjno-kompensacyjna kl. I-III.... .... 5 h 
5. Zajęcia indywidualne ............................................16 h
6. Zespół wyrównawczy .............................................. 8 h
7. Gry i zabawy kl. I-I